ODE AAN FOUTE KEUZES

Tegen het eind van het jaar ben ik altijd benieuwd naar hoe mensen het afgelopen jaar hebben ervaren en of ze goede voornemens hebben. Maar enigszins in een tegendraadse bui, wil ik eigenlijk liever een oproep doen om eens stil te staan bij alle fouten die je ooit gemaakt hebt en deze onder een vergrootglas te zetten: de schoonheidsfoutjes, de genante maar nu wel lachwekkende blunders en de grootste missers in je leven.

Waarom deze ommekeer? Komen we tegen het eind van het jaar niet liever met positieve voornemens? Van waar deze zo “half-lege-glas” benadering?                                                                                                                                                                                                                                                                                  Gewoon omdat het ook weleens lekker is om niet perfect of sterk of mooi te willen zijn en om jezelf als ex- slachtoffer te zien van alles wat je hebt meegemaakt. We weten allemaal dat fouten maken bij het leven hoort en dat we van onze fouten leren. Soms (en vaker dan we willen…) gaan we herhaaldelijk de fout in en zijn we in bepaalde opzichten wat hardleers. Elke fout is echter een les die verhuld is in een persoon, situatie of interactie. Je staat er dus nooit alleen voor. Klinkt misschien raar, maar we hebben altijd in contact gestaan met mensen die ons ertoe hebben gezet. Of voor wie we het, al dan niet onbewust, doen. Bijvoorbeeld knap en slim zijn om in de smaak te vallen…herkenbaar?                                                                                                                                                                                                                                                                 In de herhaling gaan is daarom niet wat je overkomt, maar wat je als herkansing kunt zien. Wie weet heeft het ook te maken met het doorboren van je eigen pantser? Als iets niet lijkt te werken zoals het vinden van de juiste partner, de juiste baan/studie of het juiste dieet dan zijn we blijkbaar nog niet klaar met het vinden van datgene wat echt past. Wellicht is het dan de hoogste tijd om heel eerlijk naar jezelf te kijken en jezelf af te vragen wat je echte beweegredenen zijn voor de keuzes die je maakt. De andere kant van de medaille is dat tegelijkertijd je doorzettingsvermogen en je wilskracht op de proef worden gesteld. Een test en de tijd om bij te stellen tot iets of iemand bij je past.

Om tot de essentie te komen doen we vaak ook best moeilijke dingen en neigen we ernaar om onszelf op de kop te geven. We vergeten echter dat we veel makkelijker tot onze essentie en daarmee dé essentie komen door onze zintuigen bewuster en intenser te gebruiken. Hoor wat je echt prettig vindt en zet je favoriete muziek op een disc, eet wat je lekker vindt en luister naar je lichaam zoals die reageert op wat je naar binnenwerkt, proef het goede van het leven, snuif de geuren van het leven en dus de natuur op, raak je dierbaren vaker aan, geef en voel de warmte die mensen naar je uitstralen…Essence en Senses vormen een ijzersterke combinatie!

En wat je foute keuzes betreft:

• Schrijf het op! In je dagboek of maak er desnoods een werkstukje van. • Schrijf het op alsof je leven er vanaf hangt en verbloem niks voor jezelf.

• Erken dat je 50% aandeel hebt in wat je fout hebt gedaan maar geef ook toe dat je 100% verantwoordelijk bent voor hoe je je nu, vandaag, voelt!

• Beloof jezelf dat je niet weer dezelfde fouten gaat maken, maar geef jezelf de ruimte en toestemming om wel fouten te blijven maken.

• Doe er tenslotte een grote strik omheen en stuur het met de koerier mee naar het U.P.S.: Universum van Persoonlijke Stommiteiten.

Laat los en kom tot de essentie. Wat bij jou hoort blijft of komt terug. De rest valt af. #Afval.

2 reacties op ODE AAN FOUTE KEUZES

  1. Het is heerlijk om later hartelijk te lachen om je fouten. Ik ben nu zover dat ik de meeste van mijn fouten direct kan toegeven en het haalt de lading er meteen af. Zo loopt m’n emmertje niet over.

    Verantwoordelijkheid nemen opent meestal ruimte voor communicatie. We hebben namelijk allemaal gelijk en de waarheid ligt daar ergens tussen. Als ik vraag, “hoe ziet die boom eruit”, dan krijg je verschillende waarheden over dezelfde boom, maar is het eigenlijk niet meer belangrijk. Belangrijk is hoe je de communicatie herstelt en samen kijkt hoe die boom eruit ziet naar jullie beider tevredenheid.

    Een van mijn blunders waar ik nu om kan lachen, maar toen door de grond van zakte.

    Ik, 21 jaar
    Luxe vriendje die overnacht in Hilton had het zwaar en belde midden in de nacht of ik kon komen.
    Ik in aftandse joggingkleren en dito auto gesprongen.
    Daar aangekomen rammelbak op oprit Hilton geparkeerd.
    Portier wil me voorgaan in de draaideur en ik spring vrolijk bij hem in hetzelfde vak en schuifel als siamese tweeling mee de rondte in.
    Blik luxe vriendje en frons portier spraken boekdelen.
    Waarschijnlijk heeft hij uit schaamte voor mij later de portier gemeld dat ik “on call” was.
    Tis natuurlijk nooit wat geworden tussen ons.

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s